Jeśli chcesz otrzymywać najświeższe informacje dotyczące strony wpisz swojego maila:
Łąkówka
Przez wiele lat łąkówki wspaniałe (Neophema
splendida) były bardzo rzadkie w hodowlach europejskich. Gdy wreszcie udało
się je zaaklimatyzować do warunków atmosferycznych Starego Kontynentu
okazało się, że ptaki te są niezwykle łatwe w hodowli – chętnie rozmnażają
się, nie mają wygórowanych potrzeb żywieniowych, mogą też mieszkać w nawet
niezbyt dużych klatkach. Obecnie łąkówki wspaniałe są łatwo dostępne w
sklepach zoologicznych i u hodowców. Poleca się je nawet niedoświadczonym
miłośnikom papug.
Ojczyzną łąkówki wspaniałej są pustynne obszary Australii Południowej. Ptaki
te żyją w stadach, gniazdują w dziuplach niewysokich drzew i w krzewach.
Ponieważ są gatunkiem zamieszkującym tereny suche, nie muszą dużo pić i nie
przepadają za wilgocią. Jeśli hodowca trzyma je w wolierze zewnętrznej, to
podczas mrozów, mgły czy deszczowej pogody powinien im zapewnić suche,
ogrzewane, nie narażone na przeciągi pomieszczenie.
W warunkach hodowlanych łąkówki wspaniałe mogą być trzymane w wolierach
wewnętrznych i zewnętrznych, a także w klatkach pokojowych odpowiedniej
wielkości. Najlepiej czują się oczywiście w wolierach, znacznie chętniej się
tam rozmnażają, są pewniejsze siebie i weselsze.
Dorosła łąkówka wspaniała osiąga 19-21 cm długości. Samce ubarwione są
znacznie intensywniej, niż samice. Górna część ich ciała ma mocny, zielony
kolor. Maska jest w intensywnym, turkusowoniebieskim odcieniu, stopniowo
przechodzącym w niebieski kolor policzków, czoła, boków głowy i gardła.
Krawędzie skrzydeł niebieskie, podobnie jak boczne sterówki zielonego z
wierzchu ogona. Brzuch żółty, na piersi intensywna, czerwona plama. Dziób
szaroczarny, nogi szare lub jasnobrązowe. Oczy dość duże, tęczówki w kolorze
brązowym. Górna część ciała samicy pokryta jest szarozielonymi piórami,
pierś oliwkowozielona, bez czerwonej plamy. Głowa niebieska, ale w znacznie
bardziej matowym kolorze, niż u samca. Istnieje wiele odmian barwnych
łąkówek wspaniałych (np. szeki, niebieskie, złoto-żółte) ale nie są tak
popularne w hodowlach, jak forma podstawowa.
Łąkówki wspaniałe chętnie przystępują do lęgów, pod warunkiem, że hodowca
zapewni im odpowiednie miejsce do gniazdowania. Może to być zwykła,
prostokątna lub okrągła budka dla szpaków. Samice moszczą gniazdo z kawałków
liści, trawy, kory, itp. Po udanym lęgu (lęg może być nieudany, jeśli samiec
zbyt silnie napastuje samicę) samica znosi 3-6 białych jaj, które wysiadują
sama lub z niewielkim udziałem samca. Po około 19 dniach wylęgają się młode,
z wyglądu bardzo przypominające samiczkę, choć nieco bardziej matowo
upierzone. Pisklęta długo są karmione przez rodziców, dlatego nie trzeba
spieszyć się z rozdzielaniem dorosłych i młodych ptaków.
Łąkówki wspaniałe w hodowli karmi się podobnie, jak roześle. Żywią się
kanarem, prosem, niewielkimi nasionami słonecznika (od czasu do czasu),
owsem, makiem, siemieniem lnianym, zielonkami, kawałkami słodkiego jabłka,
tartą marchwią, młodymi gałązkami drzewek owocowych. Łąkówki muszą mieć do
dyspozycji piasek oraz mineralia, np. grity, czy kamień mineralny.
Zdjęcia naszych Łąkówek znajdują się w dziale "Galeria".